Pomagać Fundacji można w przeróżny sposób, forma zależy od predyspozycji, możliwości i dostępności zasobów. Rola sympatyka i przyjaciela Fundacji, czy też osoby ceniącej jej dokonania, przekuwa się na wolę oraz potrzebę udziału nawet w formie minimalnej. Jest to odruch naturalny. Świadomość własnych możliwości, ale również ograniczeń, skaluje i modeluje aktywność. Czytaj dalej →

Sądzę, że nadeszła już pora, żeby zacząć nowy cykl reportaży pod wspólną, dość szeroką tematycznie nazwą: Z poczty fundacyjnej. Czytaj dalej →

Najbardziej przykry jest fakt, że prowadzona przez wiele lat edukacja w zasadzie nie przynosi oczekiwanego rezultatu. Nie mam pojęcia, jaki czynnik odpowiada za taki stan rzeczy. Czytaj dalej →

Ta decyzja została już podjęta i zamyka za nami pewien etap aktywności. Pomimo doskonałej komunikacji z organizatorami corocznych wydarzeń, po naradzie z menadżerką uznałam, że zamykamy prowadzony od lat systematycznie projekt. Czytaj dalej →

Sytuacja ogólna organizacji, działających na rzecz zwierząt, staje się w obecnej rzeczywistości coraz trudniejsza i bardziej skomplikowana. Czytaj dalej →

Takiego rozwoju wypadków nikt się nie spodziewał. Takiego przebiegu wydarzenia nie ująłby w scenariuszu największy, chodzący po ziemi sceptyk. A jednak życie okazuje się często bezlitosne, okoliczności przytłaczające, a rezultaty zaskakujące. Czytaj dalej →

Każda sesja jest wydarzeniem. O tym, jak to się zadziało, że wybrałam taką formę nagrody, wspominałam wielokrotnie. Sesje stały się miłą, radosną tradycją, podobnie jak urodzinowe KotoManie. Czytaj dalej →